Hagenaren en Hagenezen leven langs elkaar heen, met ADO Den Haag als herkenbaar ijkpunt

In Den Haag bestaan werelden naast elkaar die elkaar zelden raken. Dat beeld komt scherp naar voren in de televisierubriek Han Lips kijkt tv, waarin deze week het thema Oh oh Den Haag centraal staat. In korte observaties wordt zichtbaar hoe Hagenaren en Hagenezen ieder hun eigen leefomgeving, toon en referentiekader hebben.

Aan de ene kant is er het formele, bestuurlijke Den Haag. Een wereld van hotels als Hotel des Indes, politieke praatprogramma’s en diplomatieke decors. Aan de andere kant bevindt zich het volkse Den Haag, waar directheid, nuchterheid en lokale trots domineren. In die leefwereld neemt ADO Den Haag een vaste en herkenbare plek in.

In de televisiebeschouwingen fungeert ADO Den Haag niet zozeer als sportclub, maar als cultureel symbool. De club staat voor een stadsgeluid dat haaks staat op het gepolijste imago dat Den Haag vaak op televisie krijgt aangemeten. Voor veel Hagenezen is ADO een verlengstuk van hun identiteit: rauw, eerlijk en zonder opsmuk.

De rubriek laat zien hoe beide werelden doorgaans binnen hun eigen bubbel blijven. Toch duikt ADO Den Haag regelmatig op als referentiepunt in programma’s en reportages over de stad. Juist omdat de club zo sterk verankerd is in het dagelijks leven van een deel van Den Haag, wordt zij vaak gebruikt om sociale en culturele verschillen te duiden.

Daarmee overstijgt ADO Den Haag het voetbal. Op televisie is de club een spiegel van bredere maatschappelijke verhoudingen binnen de stad. Het contrast tussen Hagenaren en Hagenezen wordt zo niet alleen zichtbaar in politiek of media, maar ook in de manier waarop naar de club wordt gekeken en over haar wordt gesproken.

De observaties uit Han Lips kijkt tv maken duidelijk dat Den Haag zich op het scherm blijft presenteren als een stad van tegenstellingen. En precies in dat spanningsveld blijft ADO Den Haag een vast ankerpunt: niet verbindend voor iedereen, maar wel onmiskenbaar onderdeel van het Haagse verhaal.